Dalzicht opent de poorten
Op 8 mei 1926 opent H. Koedijk boven op de berg zijn café-pension Dalzicht. “Schitterende muziek wordt gegeven” meldt de trotse nieuwe eigenaar in de advertentie. “Waar de Nijverdalsche berg des zomers zich in een druk bezoek mag verheugen, zal zeer zeker van de gelegenheid om hier te verpoozen gebruik worden gemaakt. Men heeft vanaf het terras een prachtig vergezicht”, weet het Twentsch Volksblad.
In januari 1929 meldt het Twentsch Volksblad dat het heeft vernomen dat de heer Koedijk, “eigenaar van het hotel Dalzicht, alhier, het plan heeft een nieuw sportterrein aan te leggen bij zijn café.
Dit zal gebruikt worden voor verschillende sportwedstrijden, o.a. ook de bekende motorwedstrijden, terwijl de R.-K. Voetbalvereeniging de Zweef er eveneens de beschikking over zal krijgen.
NTF komt naar Nijverdal
In 1927 besluit de gemeenteraad dat de NV Nederlandsche Thermo-Chemische Fabrieken uit Amsterdam (nu Rendac) zich gaat vestigen in Nijverdal, zodat de gemeente is aangesloten op de destructor van dit bedrijf in Bergum. De NTF is een feit.
Raadslid Van Buren zegt dat hij in de krant heeft gelezen dat het bedrijf zich boven op de berg vestigt en vraagt zich af of dat gewenst is. Heel erg gewenst, zegt de burgemeester, die aantekent dat het bedrijf een aanwinst is voor de gemeente. De NTF verzamelt kadavers in een opslag op de berg en vervoert die vandaar ’s nachts naar de destructor.
Schoolreis: met de trein naar Amsterdam
In juli 1929 gaan de kinderen van de twee hoogste klassen van de katholieke school op schoolreis. Ze moeten vroeg uit de veren, want ’s morgens om 7 uur gaat de trein vanaf Nijverdal-Zuid. Tegen tien uur is de groep in Amsterdam.
Moet je je voorstellen: je bent een jaar of elf en nog nooit verder geweest dan Haarle, Hellendoorn of Rijssen. Misschien ook eens naar de grote stad (Almelo). En dan kom je na lang reizen in onze hoofdstad. Een compleet andere wereld.
Na Amsterdam gaat het spul met de tram naar Zandvoort. “Ook daar amuseerden de kinderen zich kostelijk. Voor men er erg in had sloeg het klokje van vertrek. Met de laatste gelegenheid kwam men des avonds in Rijssen aan, vanwaar men in autobussen naar Nijverdal werd gebracht.”
Nijverdal, “de Tuin van Twente”, moet mee in de vaart der volkeren
In mei 1929 laat burgemeester dr. L.C. van den Steen van Ommeren (foto) van zich spreken. Hij voorziet een onzekere toekomst voor Hellendoorn dat volgens hem in het moeras dreigt te zinken. En dat terwijl er zo’n prachtige natuur is en er zo nijver wordt gewerkt.
De burgemeester wil van zijn gemeente de “Tuin van Twente” maken, zoals het Gooi is voor Amsterdam. Daarvoor is wel het een en ander nodig: goede en nieuwe wegen, meer treinen rechtstreeks naar Nijverdal en het aanbieden van goedkope bouwkavels (10 tot 15 cent per vierkante meter).
Een van de initiatieven is de aanleg van een nieuwe autoweg tussen Nijverdal en Holten. Hij opent deze weg in april 1929. In het jaar daarop gaat de volledig vernieuwde provinciale weg tussen Hellendoorn en Nijverdal voor het publiek open.
Valse guldens
Dagblad De Tijd waarschuwt in februari 1928 dat verschillende winkeliers in Nijverdal valse guldens in ontvangst hebben genomen. Omdat het vermoeden bestaat dat er nog meer valse geldstukken in omloop zijn, stelt de politie een uitgebreid onderzoek in.
De getroffen winkeliers hebben blijkbaar niet erg opgelet. “De muntstukken verschillen nogal van elkaar. De een is veel doffer van kleur, terwijl hierbij ook het randschrift ontbreekt. De onechtheid der muntstukken valt onmiddellijk aan den klank te constateren.”
