‘Zullen we een rondje doen?’ Elke dag opnieuw stellen mijn man en ik elkaar dezelfde vraag. Voor een rondje Eversbergbos zijn we snel te porren, want er is daar altijd wat te beleven. We ontmoeten er andere wandelaars, hardlopers of fietsers.
Met hond of zonder hond. Maar wandelen en fietsen in het Eversbergbos is vooral volop genieten van de natuur, bij elk weerstype en in elk jaargetijde.
Historische parel uit 1612
De Eversberg is een historische parel uit 1612, lees ik in informatie van terreinbeheerder Evert Dijk. Al in 1383 is er sprake van een katerstede (kleine boerderij) op de Eversberg, maar in de zeventiende eeuw ontstaat ‘Landgoed De Eversberg. Er zit een hele geschiedenis tussen (die u op uw gemak kunt lezen op het informatiebord bij de ruïne in het Eversbergbos).
In goede handen
Het goede nieuws is dat het terrein begin 21 e eeuw is aangekocht door Landschap Overijssel. Landgoed Overijssel verdient lof over het beheer en het onderhoud van het Eversbergbos. Het terrein wordt gekoesterd. Dat zie je. Dat voel je. Persoonlijk ben ik dol op de informatiebordjes die op de paden zijn aangebracht. Ze nemen mij aan de hand mee, regelrecht de geschiedenis in.
Als ik op De Grote Allee loop, lees ik dat het de langste laan van Landgoed Eversberg is, aangeplant in de 18 e eeuw. Kijk, daar kan ik iets mee. Aan het begin van de laan ‘zie’ ik ineens een rijtuigje voor
me. Op de bok zit een vrouw met een prachtige lange jurk. Ze rijdt tussen de knoestige oude bomen en wappert elegant met haar waaier.
De hamerende specht
Mijn wandelpartner heeft hele andere gedachten. Ssssttttt, luister…..zegt hij. Hij hoort het hamerende geluid van een specht. Dat er spechten in het Eversbergbos zijn hebben we ook te danken aan het uitstekende beheer van het Landschap Overijssel. Ze ruimen dode bomen niet op, maar laten ze bewust staan. En dood hout blijft gewoon op de bodem liggen. Er kruipen insecten in het dode hout en daardoor is er voor de specht genoeg te eten.
Rust of lawaai
Een wandeling maken in het Eversbergbos geeft de mens broodnodige rust. De aankondiging van de bouw van kinderdagverblijf More for Kids aan de rand van het bos was daardoor flink schrikken. Wie bedenkt dit in vredesnaam? dacht ik. En wat doet dat met de rust in dit mooie en historisch belangrijke gebied?
De boosheid bleek van korte duur. Het kinderdagverblijf sluit qua materiaal en kleurstellingen prima aan bij de natuur. En gillende kinderen heb ik er nog nooit gehoord. Wat is er eigenlijk mooier dan dat we als bevolking actief kunnen genieten van het Eversbergbos. Laat de Strongmanrace maar komen!!
