Aljuwair verwijst naar de uitdagingen die voortkomen uit de culturele en omgevingsverschillen tussen zijn thuisland aan de andere kant van Azië en Nederland, waar hij zich onlangs heeft gevestigd.
Natuurlijk was taal het eerste obstakel dat hij wist te overwinnen dankzij de school waar hij studeerde en door voortdurend contact te onderhouden met mensen. Vandaag de dag is hij een van degenen die nieuwe inwoners helpen met vertalingen en hun communicatie in de gemeente Hellendoorn vergemakkelijken.
“De taal was de eerste maanden een obstakel”
Hij voegt toe in zijn verklaring: “De taal was een obstakel voor mij gedurende de eerste drie maanden, hoewel ik vloeiend Engels spreek. Maar nu heb ik een zeer acceptabel niveau van integratie en taalverwerving bereikt.” Hij benadrukt dat de Nederlandse taal gemakkelijk te leren is, maar niet alleen op school. “Op school leer je woorden en grammatica, maar spreken vereist communicatie, interactie en constante betrokkenheid met mensen.”
Aljuwair beschouwt het maken van vrienden hier als een relatief moeilijke taak. Hij heeft niet veel Nederlandse vrienden omdat er geen gemeenschappelijke raakvlakken of ontmoetingen zijn die zouden kunnen leiden tot vriendschap. De lange en gruwelijke oorlog in Syrië dwong hem en zijn familie naar Nederland te komen. Hij heeft drie kinderen die hier naar school gaan.
“Nederland is een prachtig land”
Ahmed en zijn familie leven vreedzaam in Hellendoorn, ver weg van de geluiden van oorlog in hun thuisland. “Nederland is een prachtig land met bossen, rivieren en aardige mensen. Onze plaats is rustig en mooi, de mensen hier zijn buitengewoon vriendelijk.
Het mooiste is dat er respect is voor culturele diversiteit; er wonen veel mensen uit verschillende landen die een waardig leven leiden. De diversiteit van Hellendoorn maakt het nog mooier, als een prachtig schilderij.
