Op 20 mei was het precies vijf jaar geleden dat de stichting Naobers voor Noabers werd opgericht. Reden voor een klein feestje met de vrijwilligers bij De Jongens en een interview met Daniëlle Harbers-Ros en Erica Draaijer-Calkhoven, de initiatiefnemers en nog steeds de trekkers van Noabers voor Noabers.
Het begon tijdens een kerstdiner voor minima
Daniëlle vertelt: het is eigenlijk begonnen toen wij als vrijwilliger hielpen bij een kerstdiner voor de minima dat op initiatief van Henri Lubbers was georganiseerd. Dat was in december 2019. Wij zeiden tegen elkaar: er moet meer gebeuren voor de minima en niet alleen voor de mensen die een minimum inkomen hebben maar ook voor de mensen die daar vlak boven zitten want daarvoor vallen alle regelingen weg. Die hebben het net zo moeilijk.
En zo zaten in februari 2020 zes mensen bij elkaar aan de keukentafel bij Erica Calkhoven en werd Noabers voor Noabers bedacht. Op 20 mei (om 14.00 uur, zegt Daniëlle) werd de stichting formeel opgericht en begonnen ze in eerste instantie kleding in te zamelen. Via Facebook deden ze oproepen en zo begon het te lopen.
Op het bedrijventerrein kregen ze ruimte voor opslag en het eerste jaar gingen ze vervolgens de wijken en buurten langs om die kleding weg te geven aan mensen met weinig geld. Daarvoor konden ze gebruik maken van het bestand van de Raad van Kerken, waar alle mensen in stonden die ook een kerstpakket krijgen. Dat was heel arbeidsintensief.
Een eigen ruimte maakte het werk een stuk makkelijker
Erica: “Vrijdagmiddag alle spullen brengen en opstellen en vervolgens zorgen dat zaterdagmiddag alles weer helemaal opgeruimd was”. Een eigen ruimte zou ideaal zijn en die kans kwam toen Blokker sloot en Grotestraat 180 vrij kwam, nota bene het pand waar Erica en haar toenmalige man vroeger Novalux/Blokker hebben gerund.
In juni 2022 werd dat pand geopend. Ideaal was het niet, want het had erg veel onderhoud nodig, dus toen de kans kwam om de winkel naast De Jongens (Grotestraat 158) te betrekken werd die met beide handen aangegrepen. En in dat pand zitten ze nog steeds. Intussen groeiden de activiteiten. Naast kleding kwamen er steeds meer spullen: eten, kopjes, bestek, elektronica, drogisterijartikelen, noem maar op. De winkel wordt samen met de Welle gerund.
Alles behalve meubels
Alleen geen meubels (meer). “Daarover hebben we een afspraak gemaakt met Vluchtelingenwerk. Zij houden zich met meubels bezig. Als wij ze krijgen gaan ze naar hen; als wij ze nodig hebben, kunnen we naar Vluchtelingenwerk doorverwijzen.”
De artikelen zijn allemaal tweedehands. Die krijgt Noabers voor Noabers. Veel mensen brengen de spullen die ze niet meer nodig hebben naar de winkel. Vrijwilligers controleren ze zorgvuldig en zetten ze als ze goed zijn in de winkel. Daarnaast worden ook dingen gekocht. Die betaalt Noabers voor Noabers uit donaties en een subsidie van de provincie Overijssel. Klanten kunnen vervolgens gratis die artikelen uit de winkel uitkiezen die ze nodig hebben. Maximaal 15 artikelen per maand.
Ook op sociaal terrein ontwikkelde Noabers voor Noabers zich. Daniëlle: “We houden creatieve workshops om mensen meer met elkaar in verbinding te brengen. We luisteren veel naar de verhalen die bezoekers te vertellen hebben.
We verwijzen mensen door naar Voedselbank, Hulpfonds, gemeente en vele andere organisaties voor verdere ondersteuning. Zo nodig gaan onze vrijwilligers ook met mensen mee, bijvoorbeeld naar de Voedselbank of de gemeente, als de drempelvrees te hoog is.”
Zo’n 55 vrijwilligers runnen Noabers voor Noabers
Het is inmiddels een hele organisatie geworden. Ongeveer 55 vrijwilligers zorgen ervoor dat Noabers voor Noabers draaiende blijft. En nieuwe vrijwilligers zijn altijd welkom. Naast Daniëlle en Erica zitten ook Willy van Egmond en Nathanja Samsen nog in het bestuur. Van het begin af aan krijgt Noabers voor Noabers ondersteuning van de Welle.
Op dit moment zijn er ruim honderd cliënten. Maar zowel Daniëlle als Erica zijn er van overtuigd dat dat maar een heel klein deel is van de mensen die de hulp goed zou kunnen gebruiken. Op mijn vraag naar hun dromen voor de toekomst, is de eerste reactie: “Dat wij overbodig zijn geworden omdat iedereen gewoon genoeg geld heeft om van te leven”.
Dat zal er helaas voorlopig niet van komen. Maar Daniëlle heeft nog een tweede wens: “Er zou hier in de gemeente een sociaal plein moeten komen, dat dagelijks open is en waar iedereen informatie kan krijgen en ondersteuning kan vinden om gebruik te kunnen maken van alle regelingen en hulp die er is. Want er is nog veel onbekendheid en schaamte en daar moeten we van af”.
Wie meer informatie wil over over Naobers voor Noabers kan terecht op hun website.
