Maar de mensen zijn niet stil en dat is ook niet de bedoeling. Juist een stukje gezelligheid maakt het werken leuk. En dat is vooral fijn voor coördinator Jan Broekman. “Vorig jaar stond ik hier ineens alleen. Geen hulp meer. Het halve bestuur van de Voedselbank heeft toen geholpen met spitten.”
Gelukkig was er aanwas en nu zijn ze met z’n zevenen. Als we op de Jipkesbelt arriveren, krijgen we direct een korte toelichting van Frans. Het straatwerk is gratis aangelegd. Zo ook de waterleiding om de jonge plantjes te kunnen besproeien. Ook veel plantgoed krijgt men voor niks of “een schappelijk prijsje”.
Op tafel het eerste kratje met nieuwe oogst. “Straks komt de auto langs om het op te halen”, zegt Broekman trots. Hij laat zien wat die oogst is. Onder meer: rabarber en lavas. Maar dit is nog maar het begin. Achter het schuurtje staan stapels lege kratten voor het ‘echte werk’. Die komen straks allemaal vol biologische aardappelen en groente.
Als het nodig is komt iedereen extra
In principe werkt de groep elke donderdagmorgen. “Maar Jan niet hoor; die is hier veel vaker. Plus wat hij thuis nog doet aan het opkweken van plantjes,” zeggen de anderen. Als coördinator is Jan Broekman de spil in het geheel. “Als er geoogst moet worden of een keer extra gesproeid, dan zijn zij er ook wel hoor.”
In de winterdag begint hij met de eerste stappen voor een tuinplan. Wat gaan we telen en waar gaan we dat doen? “In februari heb ik meestal een kort overleg met een klein groepje over wat we gaan doen”, vertelt Jan. “Wim van der Sluis zit er ook bij. Dat is de coördinator van de andere tuin. Verder iemand van de winkel, die zegt waaraan behoefte is.”
Veel te overleggen is er niet, want hij weet eigenlijk wel waar behoefte aan is. De ongeveer 70 adressen die gebruik maken van de diensten van de Hellendoornse Voedselbank willen graag aardappelen en bonen. Die komen er dus sowieso.
Een tuin vol heerlijke groente
Verder staan of komen er in de tuin rabarber, uien, knoflook, sla, andijvie, spinazie, kruiden. De ploeg is druk bezig met het neerzetten van de bonenstokken en met schoffelen. De generator draait (op gratis benzine) zodat de sproei-installatie z’n werk kan doen om het jonge plantgoed fris te houden.
“Het is verschrikkelijk droog. Zeker zo vroeg in het voorjaar. We zijn blij met onze (gratis aangelegde) regeninstallatie.” Om 11.00 uur is het klaar. Dan moet de generator uit vanwege geluidoverlast. Moet er dan nog water worden gegeven, dan gebeurt dat met de hand en water uit een groot opslagvat.
Het is koffietijd. Achterin de tuin staat een tafel met stoelen. Roy komt met kussens. Jan met thermoskannen heet water. Gea maakt de verpakking van een cake los. Op tafel de kratjes met kopjes, thee, poederkoffie en melkpoeder. Samen koffie drinken en kletsen is een belangrijk onderdeel van het werk. Goed voor de binding.
Dat Voedselbanken zelf groente telen, is niet bijzonder. Er zijn meer plaatsen waar dat gebeurt. “Een beetje bijzonder? Waarom? Omdat we het voor niks doen? Wij dragen graag een steentje bij. Voor het goede doel,” zegt Bennie, terwijl iedereen instemmend knikt. “En lekker bezig zijn in de buitenlucht”, vult Herman aan, “Een beetje op je knieën zitten; een beetje prutsen.”
Gezellig met andere mensen bezig zijn
“Gezellig ook. Met andere mensen bezig zijn,” zegt Gea “Het kwam toevallig op mijn pad.” Het gesprek gaat verder over hoe de Voedselbank georganiseerd is. Ophalen van eten, uitsorteren, opruimen, in de winkel zetten.
En over de klanten. Dat het er eigenlijk te weinig zijn. Dat meer mensen recht hebben op deze hulp, maar zich ergens schamen om naar de Voedselbank te gaan. “Als je ziet hoeveel gezinnen er geholpen worden door bv de Raad van Kerken; dan zou het aantal klanten van de Voedselbank veel groter moeten zijn.”
Behalve op de Jipkesbelt heeft de Voedselbank ook nog een tuin aan de Portlandweg in Nijverdal. “Die gaat weg, inderdaad, maar dat zal nog wel even duren. Er zijn veel bezwaren uit de omgeving en dan duurt het wel even eer er gebouwd gaat worden.”
Heb je al gesproeid?
Jan Broekman is de ‘baas’ op de Jipkesbelt. “En die gaat dan in juni en augustus op vakantie”, lacht Herman. “Ja, maar dan laat hij instructies achter. En stuurt boodschappen. Zo van: Heb je al gesproeid? Kan er vandaag even iemand gaan kijken?”
Als het moet is iedereen paraat. Daarop aanhakend: “Was jij niet degene die zei ‘we gaan weer aan het werk’”, vraagt Frans? Gea lacht terwijl ze aan een tweede plakje cake begint, “ik zie nog niemand aanstalten maken.”
Dat laatste valt wel mee. Het is maar even of iedereen is weer aan het werk. De meesten kiezen een plekje in de zon, want in de schaduw is het nog best wel fris. Een ‘trigger’ voor de volkstuinder. “Ik heb al wat aarde op de jonge aardappelplanten gegooid”, zegt Jan, “want volgende week verwachten ze wat vorst.”
Intussen komt Anja aanfietsen; een van de zeven tuinders. Ze is net klaar met ander vrijwilligerswerk en komt nog even checken of het allemaal goed gaat. Dat gaat het. Met hopelijk een grote oogst straks.
