Praten. Daar houdt Gerrit Schraa (64) van. En luisteren. Hij is de lijsttrekker van de Socialistische Partij, de SP. Voor het eerst doet deze partij mee aan de lokale verkiezingen. “Om mee te mogen doen, moeten we van onze landelijke organisatie 50 leden hebben. Dat is een paar keer bijna gelukt, maar nu gaat het echt gebeuren.”
Schraa heeft al de nodige ervaring opgedaan in de gemeentepolitiek. Was jaren terug al actief betrokken bij GemeenteBelangen. Was schaduwfractielid. Hij kent het klappen van de zweep en zet zich daar ook een beetje tegen af. “Er gaat veel te veel tijd op aan onderling gepraat en discussies.”
“We moeten veel meer doorpakken. Is er een probleem? Oplossen! Maar wel in overleg met de burger. Want daar ben ik voor. Als ik straks in de raad zit, zit ik daar voor de burger. Niet voor het partijbelang. Niet voor eindeloze discussies.”
Let wel: het is niet zo dat volgens hem het bestuur alles moet doen wat burgers willen. Dan zou van veel zaken niks terecht komen. “Als de gemeente de belastingen wil verhogen, moet je niet aan de burgers gaan vragen of ze dat willen. Je moet wel gaan uitleggen waarom je dat doet. Goed uitleggen; daar gaat het vaak mis.”
Uitleggen waarom je iets besluit; waarom iets niet kan
Dat geldt wat hem betreft ook als er in de komende raadsperiode een besluit genomen moet worden over de bouw van een AZC. “Het gaat erom dat je uitlegt waarom je zo’n besluit neemt. En dat je graag met de mensen wil overleggen hoe we dat het beste kunnen vormgeven. Hoe we dat met elkaar voor elkaar krijgen.”
Zo kijkt hij naar alles wat geregeld moet worden. Uitleggen. Luisteren. Met elkaar oplossen. Alleen zo kun je bijvoorbeeld 4000 – 5000 huizen bouwen in de gemeente. Ook in het agrarisch gebied, “maar wel in samenspraak met de boeren.” Daarover pratend vraagt hij zich af waarom Nederland zo moeilijk doet over stikstof. “Die berekeningen gaan met een computermodel. Ze moeten eens kijken ín het ‘echies’. Natuurlijk; er is wel een stikstofprobleem, maar je moet flexibel zijn. Wij zijn hier veel te strak. Andere landen lachen ons uit.”
Ga met de boeren om de tafel
Hij ziet dat de gemeente een beetje in de klem zit met de woningbouw. Door de ligging tussen de heuvelrug en het Wierdenseveld kan er niet veel vanwege stikstof. “Als ze daar wat reëler in zouden zijn, kan er veel meer.” Hij kan zich druk maken over stroperige procedures en ellenlange discussies. Aanpakken! “Ga met de boeren om de tafel en kijk waar we kunnen bouwen.”
De SP-lijsttrekker is een groot voorstander van ‘knarrenhofjes’ waar jong en oud samen wonen en voor elkaar zorgen. Waar misschien zelf zorg ‘bij-in’ woont. “Dan komt en weer ruimte vrij voor starters en jonge gezinnen. Doorstroming!”
Waar Schraa het nog graag over wil hebben, zijn de drie kernwaarden van de SP: Menselijke waardigheid, gelijkheid en solidariteit. “Dat is heel belangrijk voor mij. Daar sluit ik me helemaal bij aan.”
Martwerking maakt alles kapot
Hij praat er graag over. Gaat zelfs op het puntje van z’n stoel zitten. Verandert in een actievoerder. Hoe marktwerking alles kapot maakt. Het gaat alleen om geld verdienen en wat is het gevolg? Wachtlijsten, bezuinigingen, minder zorg, jeugd in de problemen, een uitgeklede WMO. Enzovoorts.
Gelijkheid betekent gelijke kansen voor iedereen. Maar niet dat arm en rijk voor alles hetzelfde betalen. Vanuit solidariteit zouden rijkeren veel meer moeten bijdragen. “Waarom krijgt iemand met een inkomen van een ton ook goedkope huishoudelijke hulp uit de WMO? Als een gemeente niet in z’n eentje iets voor elkaar kan krijgen, moeten alle gemeenten samen maar in opstand komen.”
En dan de huurprijzen van huizen. Dat is hem een doorn in het oog. Elk jaar weer gaan de huren omhoog. Natuurlijk ziet hij ook dat de woningstichting niet van de gemeente is. “Maar je kunt van de woningstichting wel weer -zoals vroeger- een vereniging maken. Dan maken de leden de dienst uit.”
Overlast? Praten en luisteren
Net als anderen ziet de SP ook dat mensen zich onveiliger voelen. Voor deze partij geen extra politiemensen of boa’s. Zeker; er moet een wijkagent zijn en die moet heel veel praten met de mensen. “Want daar gaat het om: praten en luisteren. En aanpakken.”
Ook praten met de jeugd. “Niet direct verwijten maken als iets je niet aan staat. Maak een praatje. Vraag waarom ze doen wat ze doen. Je zal zien dat ze best willen luisteren en snappen dat er mensen zijn die zich soms aan hen ergeren omdat ze rommel maken of lawaai.”
Van de SP is bekend dat ze veel contacten onderhouden met buurten en de mensen daar. Lokaal heeft de partij bijvoorbeeld aan het eind van het vorig jaar een inventarisatie gehouden van veiligheid aan de De Joncheerelaan in Nijverdal. Veiligheid voor voetgangers en fietsers. Auto’s die deel op het fietspad (moeten) parkeren.
Men ging met lijsten langs de deur om klachten en opmerkingen op te schrijven. “Daar gaan we mee aan het werk. We beloven niks. Belofte maakt schuld. Dat kan alleen maar vervelend uitpakken, het enige dat we zeggen is dat we gaan proberen slechte situaties te verbeteren.”
Vertrouwen geven is belangrijk
“De mensen vertrouwen geven is zo belangrijk. Dan komen ze naar je toe en kun je met ze praten. In vertrouwen. Ik vertel nooit wat door wat niet mag of kan. Maar ga er wel mee aan het werk. Je hoort nu vaak dat mensen zich door de gemeente buitengesloten voelen. Dat moet niet; je moet de mensen eerder betrekken. En eerlijker. Uitleggen waarom je iets doet.”
Tot slot: “Vraag mij niet hoeveel zetels we gaan halen.” Lachend: ”Als ik dat zou weten, hoef ik ook geen interviews meer te geven. Als ze straks na de verkiezingen aan mij zouden vragen of ik wethouder wil worden, zeg ik ja. Ik pak het wel anders aan. Ik ben andersdenkend. Zeg de dingen vaak iets anders. Geen lange discussies. Als je het niet met elkaar eens kunt worden; stoppen met praten en accepteren dat mensen anders denken.”
