Als er verdrietige zaken zijn is het medeleven hartelijk en liefdevol. Als jezelf positieve berichten op Facebook plaatst, werk je mee aan een betere wereld is mijn motto. Voor veel mensen is een leuk berichtje een opkikker of een hart onder de riem. Blijdschap over gebeurtenissen, de vakantie, evenementen worden massaal gedeeld en met een duimpje beantwoord.
Nee, de social media zijn niet alleen maar kommer en kwel. Het is een communicatiemiddel van deze tijd, waarin we niet meer in het midden van het dorp bij elkaar komen om de laatste nieuwtjes uit te wisselen. En als je goed kijkt wie je volgt kun je bij notoire schelders uit de buurt blijven.
Zo dacht ik en zo denk ik. Ik krijg heel veel info over wat er in ons dorp gebeurt of gaat gebeuren via de media. Ik schrijf iedere week een stukje op Facebook en het is me nog niet gebeurd dat ik heeel nare reacties kreeg. In tegendeel.
Maar. Vorige week. Op de website Leven in Nijverdal in onze gemeente verscheen een bericht over statushouders. Bijna 1000 mensen reageerden. En van die reacties was het overgrote deel negatief. Op een enkel tegengeluid na een stortvloed van scheldpartijen in de meest grove bewoordingen over buitenlanders, vreemdelingen, asielzoekers, statushouders. Ik ga de woorden niet herhalen.
Gelukkig haalde de webmaster het bericht weg. Het was te erg. Ik vroeg me af of het allemaal inwoners waren van onze vriendelijke, vredige gemeente die zo tekeergingen. Maar dan nog, waar komt die haat vandaan, wat maakt dat mensen zo los gaan op dit onderwerp?
Het is goed te weten wat er onder de bevolking leeft, hoe er gedacht wordt door de mensen met wie ik hier in deze prachtige en fijne gemeente woon. Daarom blijf ik de media volgen. Maar deze agressie herken ik niet in mijn dagelijks leven met de mensen in het dorp waar ik woon. En ik ken veel mensen en ik spreek veel mensen.
Het is hoog tijd dat dit onderwerp eens op de agenda komt van de politiek, de kerken, de maatschappelijke organisaties zoals sport verenigingen en clubs met de vraag: zeg eens waarom ben je zo boos, waar ben je bang voor? En dat we dan eens beginnen met alleen maar te luisteren. Zonder te oordelen. Vertel eens.. Wat is het?
