Dollen had zijn eigen fractie niet mee kunnen krijgen het voorstel in te dienen. Hij bleef als enige over, maar vond het onderwerp belangrijk genoeg om door te gaan. In de discussie in de raad bleek dat niet het idee, maar de overwegingen van Dollen op z’n minst vragen opriep.
Die gebruikte als motivatie voor zijn voorstel onder meer het holocaust herdenking (stil staan, herdenken, verbinden). Hij wil met het plaatsen van de vlaggen vrijheid, gelijkwaardigheid en solidariteit zichtbaar uitdragen. Voor hem zijn de vlaggen een symbool voor gedeelde democratische waarden en vrijheden.
Vanuit de raad kwam een lijst van bedenkingen, te beginnen bij de voorzitter, die zich afvroeg wat je wil met het plaatsen van die vlaggen/plus de vraag: welke vlaggen hang je op? Dat kwam ook uit de raad: Waarom ook niet de Sallandse en Twentse vlag. Of de Europese vlag? Een aantal raadsleden ergerden zich aan de verbinding die Dollen koos met de holocaust.
Een aantal fracties zei dat ze het idee wilden mee nemen naar het moment dat de inrichtring van een (ver)nieuwde raadszaal aan de orde is. Waarschijnlijk meer om de heer Dollen niet te veel voor het hoofd te stoten. Die vroeg zelfs een hoofdelijke stemming, waarbij elk raadslid voor of tegen moet zeggen (met eventueel en toelichting). Op Dollen zelf na, was iedereen tegen.
