Een concept dat vanuit Polen is overgewaaid en al tien jaar in Nederland actief is: Living Library. Het doel is om taboes te doorbreken en gesprekken aan te gaan over zeer diverse onderwerpen. Zo kon men zaterdagmiddag in gesprek gaan met een adjudant van de Landmacht, een ex-verslaafde, Walter met een niet aangeboren hersenafwijking, een cultuurverbinder etc.
Bij de balie geef je aan welk ‘boek’ jouw interesse heeft gewekt en je gaat 20 minuten met elkaar in gesprek.

Militair Raymondo trekt de aandacht bij enkele jonge jongens door zijn imposante uniform. Zij vragen hem het hemd van zijn lijf. Maar ook een dame op zekere leeftijd schuift graag aan om haar verhaal en zorg te delen. Raymondo dient al 30 jaar bij de landmacht en is meermaals uitgezonden geweest.
Kameraadschap is nog steeds onveranderd
De wilde haren is hij inmiddels kwijt maar zijn roeping om te zorgen voor vrijheid in de wereld zit nog altijd onderhuids. Hij realiseert zich ook dat zowel zijn moeder als zijn kinderen en kleinkinderen nog altijd mogen leven in vrijheid zonder onderdrukking. In zijn lange periode als militair heeft hij al vele reorganisaties meegemaakt, maar de kameraadschap met zijn collega’s is nog steeds onveranderd.
Zijn zoon van 19 is inmiddels in de voetsporen van vader getreden en zit momenteel in Bosnië. Dat maakt hem als vader trots, maar ook best angstig. Trots, dat ook hij zijn steentje wil bijdragen aan vaderland en maatschappij, maar als vader weet hij ook wat deze jonge jongen nog kan tegenkomen in zijn loopbaan.
Verslaafd, maar geen gebruiker

Daarna komt Jorrit Pieter aan mijn leestafel. Ik heb geen idee welk boek ik hiermee in handen heb, maar de cover ziet er goed uit. Niet wetende wat de inhoud van zijn levensboek is, vraag ik hem om te beginnen met de samenvatting van de achterkant van het boek. Hij vertelt dat hij ex-verslaafde is, maar corrigeert dit al snel in “verslaafd – maar geen gebruiker”.
Dat zal voor veel mensen in die categorie herkenbaar zijn want je blijft altijd strijden om niet in verval te raken. Bij Jorrit Pieter begint het zeer geleidelijk 20 jaar geleden in zijn studententijd. Voor zijn ADHD krijgt hij het verslavingsgevoelige medicijn Dexamfetamine voorgeschreven. Na drie dagen begint het misbruik ervan, wat resulteert in 300/400 tabletten per maand. Goede controle hierop is er nauwelijks.
Pas na drie jaar gaan alarmbellen af bij de huisarts en stopt de medicijnafgifte. Maar aangezien die tabletten niet meer de gewenste uitwerking hebben, is hij al overgestapt op speed. Dit gaat door totdat hij en zijn familie inzien dat hij erg dicht bij het randje van de dood staat.


Het 12 stappen Minnesotaprogramma in de afkickkliniek in Maastricht heeft voor hem de beste resultaten geboekt en door het vertellen van zijn verhaal hoopt hij anderen te behoeden voor de gevaren die erin kunnen sluipen. Daarnaast helpt het vertellen hierover in dit traject van Living Library enorm goed voor zijn eigen herstel, besluit hij.
Nathalie Postma, cultuurmakelaar in onze gemeente is erg enthousiast over de belangstelling en het concept waardoor dit zeker niet bij een eenmalig project blijft binnen de bibliotheek.





