We spreken af voor een gesprek bij een kop koffie aan de keukentafel. Haar kinderen, 9 en 5 jaar oud, liggen op bed. Tamara vertelt nog wat lacherig hoe het is gegaan sinds de bijeenkomst eind november 2025 in ‘De Blokkendoos’, het gebouw van de Wijkvereniging in het Blokkenpark Nijverdal. De bijeenkomst die was georganiseerd door Lokaal Hellendoorn ging over de overlast in het park, veroorzaakt door ‘hangjongeren’.
“De sfeer in het Blokkenpark is heel anders dan vroeger”
Tamara groeide zelf op vlakbij het Blokkenpark. Nadat ze met haar man en kinderen een aantal jaar in De Lutte woonde, kwam ze drie jaar geleden terug naar Nijverdal. Ze wonen nu in een nieuwbouwhuis, op steenworp afstand van het Blokkenpark, dichtbij haar ouders en de plek waar ze opgroeide. Ze vertelt: “De sfeer in het park is nu wel heel anders dan toen ik hier opgroeide. Vroeger kon je er als kind fijn spelen.”
“Nu is er de skatebaan (en zijn er speelvoorzieningen), maar hangjeugd zorgt voor veel overlast. Die skatebaan is er voor iedereen, maar kleine kinderen worden er soms weggepest, de boel wordt vernield en er worden drugs gedeald. Als daar een groep van zo’n 25 hangjongeren staat, laat ik mijn kinderen daar liever niet spelen. Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling.”
Op onze vraag of haar kinderen weleens hebben geklaagd dat zij zich niet veilig voelen in het park, antwoord ze: “De oudste heeft wel eens aangegeven dat hij zich niet fijn voelt als er veel van die ‘grote jongens’ staan en hij staat daartussen.”
“Blijkbaar heb ik mijn zegje goed gedaan toen in De Blokkendoos”
“Eind november was er dus die bijeenkomst in de Blokkendoos. Daar heb ik mijn zegje gedaan en verteld hoe ik het als kind heb ervaren om hierop te groeien en hoe het nu is. Maar ook als ik kijk naar de aankleding van het park, dat heeft helemaal niets met veiligheid te maken. Bij een park denk ik aan een plek met mooie bloemenperken en bomen en struiken. Een fijne plek om te zijn.”
“Als ik dan hier naar het park kijk, de vijver met de watertoren, dan zie ik nergens bloemen, er staat veel onkruid, er loopt een fietspad doorheen met 1 aftakking en dat is het. Er wonen hier veel kinderen, maar er zijn ook veel oudere mensen. Het nodigt niet uit om er gezellig te wandelen of op een bankje te gaan zitten. Dat, in combinatie met de onveiligheid, dat moet toch anders kunnen?”
“Mensen die er blanco instappen zijn de besten”
“Kennelijk heb ik iets te goed mijn woordje gedaan, want toen ik wegging werd er om mijn telefoonnummer gevraagd. De week daarna ben ik benaderd door Dennis Meijerman, raadslid voor Lokaal Hellendoorn. Die vertelde dat ze onder de indruk waren van hoe ik me had verwoord. En of ik er weleens over na had gedacht om de politiek in te gaan. Toen is het balletje gaan rollen. Ik gaf aan dat ik eigenlijk helemaal geen verstand van politiek of politieke ervaring had. Maar hij zei toen dat de mensen die er blanco, instappen, de besten zijn.”
“Die gaan uit van hun eigen gevoel, zonder de invloed van een ander. Ik heb aangegeven dat ik erover na zou denken. Niet veel later zat Dennis hier aan de keukentafel om me te overtuigen om mee te doen. Ik was aanvankelijk terughoudend, totdat mijn man Niek zei; Je moet het gewoon doen. Als je ergens iets van vindt, dan moet je je daar ook hard voor maken. Daar komt bij dat als ik me ergens in vast bijt, ik niet zomaar loslaat. Als ik nu niet ja zeg tegen deze kans, dan heb ik de komende vier jaar ook geen recht van spreken wanneer ik vind dat het niet goed gaat.”
De motivatie om ja te zeggen
Op onze vraag wat haar motivatie is om dit te doen, vertelt Tamara: “Ik wil bijdragen aan de veiligheid in de wijk. Niet alleen hier, maar ook elders in Hellendoorn. Ik wil werken aan de leefbaarheid in de gemeente. En daarbij vind ik dat er meer gedaan moet worden voor de jeugd. Er zijn te weinig plekken en voorzieningen voor de jeugd. Ik snap dat zij zich vervelen, en daardoor gaan ze trammelant schoppen.”
“Wanneer je iets op poten kunt zetten voor de jeugd, zodat ze zich gehoord voelen, dan denk ik dat dat allemaal minder wordt. Ik begrijp ook wel dat dat niet zomaar is geregeld, maar daar wil ik me wel hard voor maken.”
Wij vragen Tamara: Je bent nieuw in de politiek. Krijg je een cursus, hoe word je ingewerkt, of heb je een ‘buddy’? Daarop antwoord ze: “Ik heb gemerkt dat Lokaal Hellendoorn een heel laagdrempelige partij is. Als ik een vraag heb, is iedereen wel bereid om mij daarmee te helpen. De laatste weken heb ik veel met Dennis Meijerink gepraat, als soort van buddy. Hij heeft me veel uitgelegd.”
Op plek 6 na een ‘vragenvuur’
Lokaal Hellendoorn heeft 24 mensen op de kieslijst. Hoe komt het dat je, als nieuweling in de partij op plek 6 van de kieslijst komt? Tamara: “Toen ik bij Dennis aangaf dat ik dit wel aan wilde gaan, heeft een commissie vanuit de partij me aan een vragenvuur onderworpen. Hoe ik in het leven sta, welk werk ik doe, wat ik doe in mijn vrijetijd en hoe ik met bepaalde dingen omga. Dat en het feit dat de partij graag een gemengd team wil, man vrouw, jong oud, of zoals ik een werkende moeder.”
“Verschillende levensfases denken over elk onderwerp dat er speelt weer anders. Dat willen ze graag vertegenwoordigen. Vervolgens werd ik gebeld dat de partij mij graag op plek 6 wilde. Best spannend! Ze hebben nu 8 mensen in de gemeenteraad en hopen natuurlijk dat ze bij deze verkiezing de grootste partij blijven.”
“Ik heb inmiddels twee raadsvergaderingen meegemaakt”
Op de vraag: ‘Ben je wel eens bij een gemeenteraadvergadering geweest?’, antwoordt ze:
“Ik heb inmiddels twee vergaderingen meegemaakt, zoals op 16 december. Toen is er gestemd over een motie over de veiligheid in het Blokkenpark. Dat was naar aanleiding van een vechtpartij die er eind oktober is geweest. Ik heb toen samen met iemand anders als burger mijn zegje gedaan. De situatie van nu is onhoudbaar.”
“Bewoners voelen zich vooral ’s avonds onveilig, ze vermijden het park en maken zich grote zorgen over drugshandel, overlast en geweldsincidenten. Die motie is unaniem aangenomen. Het college heeft toegezegd het eerste kwartaal van 2026 onderzoek te doen naar de veiligheid in het Blokkenpark en vervolgens concrete maatregelen hiervoor te nemen.”
Wat hoopt ze te bereiken?
“Ze lacht. Wat ik sowieso de komende vier jaar hoop te bereiken is dat er meer voorzieningen komen voor de jongeren, dat daar meer over nagedacht wordt. Dat kinderen kind kunnen zijn en dat zij zich veilig voelen. Dat geldt natuurlijk ook voor ouderen, dat zij gewoon veilig door het park of over straat kunnen. We zijn in gesprek met meerdere organisaties in Nijverdal om dat voor elkaar te krijgen, maar dat is niet van de ene op de andere dag geregeld.”
“Vroeger waren er overal in Nijverdal sozen waar je naartoe kon. Daar zijn weer vrijwilligers voor nodig. De leeftijd om alcohol aan te schenken is tegenwoordig opgeschroefd, dus je mag geen alcohol verkopen, maar ze kunnen wel illegaal buiten drank gebruiken. Er zijn ook meer Boa’s nodig.”
“Niet alleen meer Boa’s; ook meer jeugdwerkers”
“En we willen ook meer jeugdwerkers waarmee ze kunnen praten, onder andere ook gespecialiseerde jeugdwerkers voor meiden. Met hun mobiele telefoon hebben zij veel invloed op anderen. Dat kan ook doorwerken in suïcide. Er moet in ieder geval beter naar de jeugd geluisterd worden, dat en de veiligheid. Die twee punten vind ik belangrijk en daar hoop ik iets in bereiken.”
In deze tijd waarin veel mensen het niet de moeite waard vinden om te gaan stemmen en politici soms worden bedreigd, is het bijzonder dat Tamara zich in wil zetten voor de gemeenteraad. We wensen haar daarbij in ieder geval veel succes.
