Echo uit het verleden
De dodenherdenking is jaarlijks een indrukwekkende gebeurtenis die ons telkens en opnieuw wijst op de noodzaak te herdenken. Om te beseffen dat leven in vrijheid ontzettend mooi is. Dat opkomen voor mensen in moeilijkheden een burgerplicht is.
Onze premier Schoof waarschuwde ons heel treffend in zijn toespraak op de Dam in Amsterdam op 4 mei. “We verliezen mededogen, ook in Nederland. We worden ingehaald door de echo uit ons verleden. Op 4 mei overdenken we wat dit in het hier en nu voor ons betekent. In ons eigen leven. In onze eigen keuzes. In alle grote en kleine daden van menselijkheid”.
Goed om de premier dit te horen zeggen. Zo hoort dat ook. Het probleem benoemen. Het is ook hoopvol voor mensen die onze steun, in ons vrije en welvarend land, zo erg nodig hebben. We kunnen het. Per gemeente een evenredig aantal vluchtelingen opvangen en huisvesten. Het is een mooie boodschap aan ons allen.
Maar ja, de heer Schoof heeft een stevig probleem. Binnen zijn eigen ministersclubje is er een mevrouw die zelfs de kinderen van vluchtelingen een fijn uitje ontzegt, verbiedt. Ongelooflijk maar waar. Onschuldige kinderen!!!! En… er blijken, onder ons, medeburgers te zijn die het met haar eens zijn. De bruine echo uit het verleden heeft ons daadwerkelijk ingehaald.
