In het eerste gesprek sprak Wil over de vrouwenbeweging in Nijverdal vanaf de jaren ‘70. In dit interview sprak Wil over haar bezieling en inzet voor de Open Kerk / Kleine Kapel waar zij sinds 2016 bij betrokken is.
Wil (75), geboren in Katwijk, woont sinds 1971 in Nijverdal en heeft er twee zonen grootgebracht. Zij is bekend als presentator bij HOi FM en TV, gaf kinderen onderwijs, onder andere in Frans, en is en was maatschappelijk actief in onder meer de sportwereld, de Muziekkring, het kerkelijk leven, en is zij bekend van de wekelijkse blog Wiske.
Wil, deze keer gaan we het hebben over de Kleine Kapel in Noetsele. Wat is dat?
“De Kleine Kapel staat aan de Papaverstraat 24B. Hier kunnen mensen iedere dag tussen 10.00 en 18.00 uur rust, stilte en verbinding zoeken. Het is een plek waar je even een pas op de plaats kunt maken en kunt stilstaan bij vragen rond geloof en zingeving. Daar is de Kleine Kapel voor bedoeld. Hier moet niets. Hier mag je gewoon stil zijn. En in de stilte hoor je vaak meer.”
Waar komt het vandaan dat je dit mogelijk wilde maken?
“De oorsprong ligt, denk ik, in mijn jeugd. Thuis waren we gereformeerd, en wat mij trok in de zondagse diensten was de sfeer, de muziek, het gebed, dat serieuze en ingetogene. Dat was in Tilburg, waar alles om ons heen rooms-katholiek was. Bovendien woonden we toen tegenover een nonnenklooster.”
“Als meisje wilde ik wel non worden”
“Die sfeer van het klooster trok mij ook enorm. Er was een moment dat ik als meisje zei: ‘Ik wil wel non worden’. Die romantiek van toewijding, verstilling, lopen door de gangen en het leven in zo’n klooster leek mij wel wat. Het leek op de lege gangen van onze school, waar ik ook zo van kon genieten. Kortom, verstilling en stilte hebben voor mij een grote waarde. Het heeft een schoonheid die je moeilijk onder woorden kunt brengen. Iets goddelijks misschien.”
Wat bedoel je met ‘het serieuze’?
‘Het serieuze’ staat voor mij voor zorgvuldig en geconcentreerd zijn, geen grapjes maken over het waardevolle, precies zijn in de dingen, toewijding hebben, oog hebben voor kwetsbaarheid, respect en eerbied tonen.”
Wanneer ben je dat nog meer tegengekomen?
“Toen ik ouder was, ging ik regelmatig naar Abdij Sion. Abdij Sion is een voormalig cisterciënzerabdij in Diepenveen, waar je welkom was om deel te nemen aan de kloosterroutines. Het gebouw met zijn sobere ruimtes, het spirituele leven van de monniken, de lezingen en de stemmen tijdens de zang waren een weldaad. ‘Het serieuze’ trof je daar in alles aan. Het was een inspiratiebron en retraite tegelijk.”
En dan de Kleine Kapel in Nijverdal?
“Het was aan deze eettafel met Wil en Francien Kaljouw. In 2016 dat we ons verwonderden dat er in Hilversum een retraitecentrum was waar mensen een vergelijkbare sfeer en stilte kunnen vinden, en hier in Nijverdal niet. Wat zou het mooi zijn als dat hier ook kon! Zo is het plan geboren. De periode van corona hielp een handje, omdat het – als plek voor levensbeschouwing – nog steeds mogelijk was om elkaar te ontmoeten.”
Een ontmoetingsruimte waar je welkom bent
“De realisatie was geen eenvoudige weg: een geschikte plek vinden, de medewerking van mijn kerk opbouwen, een ruimte openstellen, de financiering regelen en natuurlijk de inrichting van de Kleine Kapel, die voor een breed publiek de uitstraling moest hebben van ‘Je bent hier welkom’. Er kwam een aansprekende website en een programma op verschillende momenten in de week.”
Wat kunnen mensen verwachten als ze naar de Kleine Kapel gaan?
“Allereerst is het iedere dag open van 10.00 tot 18.00 uur om er in stilte te zijn. Om het wonder en de mystiek van het leven te ervaren. Maar ook om ruimte te bieden voor de weg naar binnen, voor zelfreflectie en bezinning op wat waardevol is in het leven.”
“Je kunt er driemaal per week om 18.45 uur deelnemen aan het avondgebed, een korte viering zoals in de kloosters, met muziek, een gebeid, een tekst, een meditatie, voorbeden en een zegenbede. Er worden kaarsjes gebrand voor mensen. Er wordt verder niet gesproken, zodat je de verbondenheid met elkaar en het ontmoeten van God – zoals ik het verwoord – kunt ervaren.”
De stiltewandeling: Een mooi moment om de wekker voor te zetten
“Iedere woensdagmorgen is er een stiltewandeling van een uur. We gaan op weg met een tekst en wandelen in stilte in de vroege morgen (7.30 uur). We sluiten af met een kort ochtendgebed (Een lied, de tekst, een gebed en de zegenbede) op een open plek in het bos. En daarna wensen we elkaar een fijne dag en, voor wie dat willen, gaan we met elkaar ontbijten. Ik vind het iedere keer weer bijzonder en een mooi begin van de dag, ook al moet ik er de wekker voor zetten.”
“Op de website vind je meer informatie. Het is een parel in Nijverdal waar ik heel blij mee ben.”
Wat gun je de mensen in de gemeente Hellendoorn die dit lezen?
“Ik denk dat veel mensen in deze tijd smachten naar meer momenten van rust en verstilling. Moeilijk is het eigenlijk niet, en er zijn plekken waar het kan, zoals in onze Kleine Kapel. Maar het kan ook op andere plaatsen, zoals in de natuur. Het blijkt voor velen moeilijk er toe te komen en het zichzelf te gunnen. ‘Doe het vaker’ zou ik willen zeggen.”
“Voor mij is het het wonder en de mystiek van het leven ervaren. Met je kleinkind, bij muziek die je raakt, een toevallige ontmoeting, een mooi gesprek, in het contact met een dierbare, een huisdier, een vlinder in de tuin, een mooie lucht of het ruisen van de zee: zoveel kostbare momenten die je niet goed met woorden kunt beschrijven.”
“In je eentje en met elkaar, even weg van alle drukte, de stilte ervaren, de rust. Je zou het het goddelijke, energie of het mysterie kunnen noemen. Ik noem het God. Dat zou ik ieder mens gunnen: de weldaad van de stilte, de ruimte en de rust.”
