Het schuurt waar het gaat om de landbouw. Het agrarische deel van de bevolking heeft duidelijk aangegeven dat het huidige agrarisch gebied moet blijven zoals het nu is. Met ruimte voor ontwikkeling daarvan.
Geen woningbouw op landbouwgrond. Met mogelijkheden voor uitbreiding van bedrijven. Een gebied waar boeren hun geld kunnen verdienen. Wil je als gemeente aan die wensen tegemoet komen, dan gaat dat botsen. Botsen met de wens de biodiversiteit te versterken. Botsen met plannen voor de bouw van huizen.
5000 huizen bouw je niet uitsluitend binnen kernen en aan dorpsranden
De gemeente wil groeien. Met meer dan alleen de eigen groei. Er mogen ook mensen van buiten komen. Want meer inwoners is misschien wel niet het doel. Maar wel nodig -zo denkt men- om het voorzieningenpakket minimaal te handhaven. Daarom denkt men tot 2050 ongeveer 5000 huizen nodig te hebben.
Die moeten ‘ergens’ gebouwd worden. In eerste instantie binnen de huidige grenzen van de dorpen. Daarna aan de ‘randen’ daarvan. Wie z’n ‘boerenverstand’ gebruikt, kan op z’n klompen aanvoelen dat binnen de grenzen en aan de randen van kernen geen ruimte is voor 5000 huizen. In de visie van de gemeente op 2040 gaat men daarop niet verder in.
Natuurgebieden kleiner maken t.b.v. bouw huizen
Als het aan boeren ligt kiest de gemeente niet voor agrarische grond als bouwgrond. Tijdens overleg over de toekomstvisie met 23 boeren op 8 september dit jaar, kwam het idee voorbij om natuurgebieden te verkleinen om ruimte te maken voor woningen.
“Er was begrip voor de noodzaak van woningbouw, maar de boeren vinden de huidige woningbouwplannen (1000 woningenplan) voldoende. Hun oproep was om vooral te bouwen voor de eigen gemeenschap: kinderen die graag op het erf of in het dorp willen wonen.”
“Grote woningen in het buitengebied zien zij als minder wenselijk. Zulke woningen trekken vaak nieuwe bewoners die genieten van rust en ruimte, maar minder bekend zijn met de geluiden en geuren van het boerenleven.” Duidelijke taal.
Het maken van daadwerkelijke keuzes wordt uitgesteld
In een bijeenkomst van de gemeenteraad op 4 november werd de raad bijgepraat hoe die visie tot stand is gekomen en welke keuzes burgemeester en wethouders hebben gemaakt. Daarbij ging het ook om bovengenoemde zaken.
Het college signaleert ook dat de visie gaat schuren. Noemt daarbij het belang van de natuur versus dat van de boeren. Noemt de wens 5000 huizen te bouwen versus de wens dat het agrarisch gebied niet aangetast wordt.
“Wij willen netjes omgaan met ruimtelijke keuzes”
“We willen netjes en zorgvuldig omgaan met de ruimtelijke keuzes”, werd gezegd. Daarom stelt men voor om in deze visie geen keuzes te maken. De visie zoals die er nu ligt vormt de belangrijkste basis voor de zogenaamde ‘omgevingsvisie’ die Hellendoorn, net als alle andere gemeenten in ons land, moet hebben.
Bij het opstellen van dat ‘omgevingsvisie’ wil Hellendoorn gebieden benoemen waar nieuwe ontwikkelingen mogelijk zijn en gebieden waar dat niet te discussie staat. Vrij vertaald gaat het hier dus om plekken in het buitengebied waar bijvoorbeeld gebouwd zou kunnen worden en waar niet.
Dat ‘schuren’ waar men over praatte, geldt ook voor de relatie agrarisch gebied en (nieuwe) natuur. Ook daar kiest men voor een tijdelijke patstelling. “Als je nu kiest voor het een, heb je minder ruimte voor het andere. Bepaalde keuzes kunnen rechtstreekse gevolgen hebben op activiteiten die we nu aan het uitvoeren zijn.”
Hellendoorn overweegt deelname aan Nationaal Park Nieuwe Stijl ‘on hold’ te zetten
De frictie tussen landbouw en natuur, die men voelt, leidt er momenteel toe dat de gemeente van plan is deelname aan het overleg over een Nationaal Park Nieuwe Stijl ‘on hold’ te zetten. Als de raad het visiedocument vast stelt, zoals het nu voor ligt.
Het Nationaal Park Nieuwe Stijl is een initiatief van het ministerie van Landbouw, Natuur en Visserij. De bedoeling is Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug een bredere basis te geven in Sallandse Heuvelrug & Twents Reggedal.
Een grote groep belanghebbenden, waaronder alle aangrenzende gemeenten, landbouworganisaties, waterschappen, provincie, natuurorganisaties, recreatieondernemers e.d. is daarmee al een jaar of drie bezig.
Als het visiedocument wordt vastgesteld doet Hellendoorn dan even ‘niet meer mee’. Maakt de gemeente daarmee een buiging naar de agrarische lobby? Heel erg is het in ieder geval niet, want het overleg over het nieuwe Nationaal Park loopt, op z’n zachts gezegd, nogal stroef.
