“Dit is mijn vierde periode; twee periodes commissielid en twee raadslid. Maar dit was de zwaarste. Waarom? Mijn frustratie van hoe het gaat in de Hellendoornse politiek. Een politiek waarin weinig vertrouwen is en een raad die te weinig politieke verantwoordelijkheid neemt. Die het niet zo nauw neemt met de regels die we zelf hebben opgesteld. Die de geit en de kool wil sparen.”
“Terwijl wij er zitten om moeilijke besluiten te nemen. In plaats daarvan worden dingen uitgesteld. Dat frustreet mij. Dan denk ik: je moet door. Het is frusterend dat je daar als eenmansfractie zit. Je kunt het tij moeilijk in je eentje keren.”
D66-fractievoorzitter Edo op den Dries is duidelijk: volgens hem gaat het niet goed in de raad. “Wij hebben het wel heel erg bont gemaakt met een coalitie die direct na het aantreden uit elkaar valt. Dat heeft de rest van de periode wel beïnvloed. Absoluut. Mijn idee van ‘laten we proberen er het beste van te maken’, veranderde in ‘neem nou eens een keer een besluit’”.
“Het is alleen maar pappen en nathouden”
“Het is alleen maar pappen en nathouden. En bij het eerste echte besluit viel Lokaal Hellendoorn uit elkaar. We hebben nu een gewapende vrede. We gaan fatsoenlijk met elkaar om. Dat is best wel een plus.’
De besluiteloosheid die Op den Dries frustreet, komt voor een belangrijk deel uit de wil bij sommige partijen om het iedereen naar de zin te maken. En dat kan volgens hem niet. Dan ga je de kool en de geit sparen en komt er weinig of niets tot stand.
De slechte start van deze raadsperiode heeft hem ook iets positiefs gebracht. Dat is het aanstellen van twee wethouders na een sollicitatieprocedure. “Dat heb ik toen ingebracht. Heb gezegd: als we een burgemeester kunnen benoemen in een sollicitatieprocedure, dan kunnen we dat ook met wethouders.”
“Ik zat -met andere raadsleden- in de sollicitatiecommissie. Daar kan ik verder niks over zeggen, maar wel dat dat bindt. Je bent met elkaar op een andere manier bezig dan in de politieke arena. Het was een hele mooie ervaring die ook nog eens twee toppers heeft opgeleverd.”
Partijloze wethouders leidt tot een college dat aan het zoeken is
Het feit dat hij trots is op dit feit, betekent zeker niet dat hij blij is met partijloze wethouders. Zeker niet. “Het nadeel wat ik zie is, dat wethouders zoeken naar wat van hen wordt verwacht. Ik hoop dat na de komende verkiezingen weer sprake is van een coalitie met ‘eigen’ wethouders. Het was zeker ook heel lastig voor de ambtenaren.”
“Ben je driekwart jaar bezig met beleid over kunstgras en veegt de raad dat na een debatje van tien minuten in één keer van tafel en jast er vier miljoen door heen door te besluiten dat alle clubs kunstgras krijgen.”
“Al die onnodige miljoenen tikken na bij ons nageslacht”
Zo zijn er nog wat dingen geweest waar heel veel voorbereidingstijd in is gestopt en daarna van tafel moest. Of heel veel geld kostten. “De gemeente is niet zomaar naar de knoppen, maar al die onnodige miljoenen, tikken na bij ons nageslacht.“
“Die tunnel aan de Helmkruidlaan (impressie links) kost ons wel € 95.000,- per jaar. Vijfenzeventig jaar lang! Terwijl er een oplossing was die veel goedkoper is. Ik snap het wel. Zo’n besluit kost de mensen nu geen pijn, maar dat is wel een erfenis die we nalaten voor onze kinderen.”
Als hem wordt gevraagd of er een besluit is uit de afgelopen vier jaren dat hij zou willen terugdraaien, is het antwoord ‘windbeleid’. “Wij hadden het voorstel ingediend om te besluiten dat er beleid moest komen op het gebied van windenergie. Dat werd met 13 tegen 12 stemmen verworpen. En uiteindelijk hebben we onze positie op dit speelveld ingeleverd door onze handen ervan af te trekken en over te laten aan de provincie.”
“Ik ben het meest trots op onze Kerstverlichtingsmotie”
De sollicitatieprocedure rond de partijloze wethouders leverde de D66-voorman een positief gevoel op. Echt trots is hij op zijn ‘kerstverlichting-motie’. Rond de kerstdagen 2022 leidde die motie van D66 ertoe dat de raad unaniem het college van burgemeester en wethouders opdracht gaf in de gemeente een azielzoekerscentrum te realiseren voor 200 mensen.
“Daar ben ik echt trots op. Die motie heeft bij de raad iets in gang gezet waarvan ik dacht: dat is goed. Daarom was de teleurstelling ook gigantisch toen ik aan het einde helemaal alleen overbleef met het unanieme besluit een AZC voor 200 mensen te bouwen.”
“De raad heeft heel lang gezweefd. Het was onduidelijk waar het naar toe zou gaan. Daarna ging het heel snel en bleef ik als enige over. Die 200 mensen was een minimum om goeie en professionele begeleiding en zorg te krijgen.”
“Achteraf denk ik: we hadden 250 moeten zeggen. Dan hadden we er nog 50 af kunnen halen. Maar dat vind ik verlakkerij. We hebben in alle eerlijkheid gezegd met z’n allen: we gaan voor dat minimum van 200.”
De komst van een AZC heeft ook buiten de raad gevolgen. “Ik ben niet bedreigd, maar wel voor alles uitgemaakt, fysiek en online. En de bijeenkomst in de hal van het gemeentehuis was heel heftig. We hebben daar twee sessies gehad, maar tussendoor moest ik wel even weg om bij te komen.”
“Het AZC is wat ik wilde”
“Ik heb wel tegen mezelf gezegd: Het AZC is wat ik wil. Ik wil best luisteren naar de zorgen van de mensen, maar ik blijf bij wat ik wil. Ik heb m’n rug recht gehouden. Het is vreemd. Aan de ene kant blaast de burgemeester een bijeenkomst in de sporthal af omdat de veiligheid niet gegarandeerd kan worden en aan de andere kant zie je de man die naar je stond te roepen de dag erna hier in de wijk boodschappen doen in zelfde super.”
Op den Dries wijst in dit verband naar burgemeester Eijbersen: “Die heeft het rond de AZC-discussies verschrikkelijk goed gedaan. Daar kan ik hem echt in prijzen. De manier waarop hij functioneerde als burgervader. Hoe hij ons als raadleden in de gaten hield. Keek of we het allemaal konden behappen. Heel goed was dat. Daar krijgt hij een dikke voldoende voor.”
De gemoederen zijn na het afblazen snel bedaard, maar afgelopen is het niet. “De spreidingswet is er nog steeds en in de komende periode komt de vestiging van een AZC weer aan de orde. Nu hadden we het in eigen hand. Als je straks een aanwijzing krijgt uit Den Haag, heb je daar niks tegenin te brengen.”
“Bij een betere samenwerking was er meer voor elkaar gekomen”
Terug naar de ervaringen over de afgelopen periode. Ook D66 maakte een verkiezingsprogramma, waarvan -net als bij alle andere partijen- niet veel terecht is gekomen.
“Of wij geregeerd hebben vanuit ons verkiezingsprogramma? Nee. We moesten te volgend blijven. Als de samenwerking beter geweest zou zijn, dan was er meer voor elkaar gekomen. Aan de andere kant: de gemeente is een groot schip dat je moeilijk kunt bijsturen.”
“Of de democratie is ziek? Dat weet ik niet. Democratie is wel ingewikkelder geworden. Moet het anders? Het is de moeite waard ervoor te vechten. Burgerberaad voor mij geen alternatief. Wij -de raad- zijn het burgerberaad. Dat zeggen mensen ook. Kan me wel voorstellen dat zo’n beraad zou kunnen werken, maar niet zoals het nu hier is gegaan.”
Vast staat voor Op den Dries dat het na de komende verkiezingen weer het liefst ‘normaal’ wordt. “De slogan van de coalitie drie jaar geleden was ‘alles moet anders’. Daar moeten we mee stoppen. Het heeft niet gewerkt.” Lachend: “Het is overigens wel gelukt. Alles is nu anders.” Serieus: “Maar het resultaat is niks.”
“Ik ben de politiek ingegaan om vanuit een visie ‘dat willen we’ te gaan besturen. Zonder eerst aan iedereen te gaan vragen wat men wil. Wie het met ons programma eens is, stemt op ons en anders maar niet. Zo kun je ook makkelijker eerlijk blijven.”
